അഴകാണു നീ കനിയാണു നീ

നീയെന്നുമെന്റേതല്ലേ
ചിരി തൂകി നീ
ഇഷ്കിൻ നിലാക്കിളിയാണുനീ പെണ്ണെ

നീ ഇല്ലാത്ത രാവുകളില്ലാ
നിന്നെ ഓർക്കാത്ത നാളുകളില്ല
സ്നേഹഗീതം മനസ്സിൽ തീർത്തു
എന്റെ പുന്നാരമോളാണു നീ
പുന്നാര മോളാണൂ നീ

കാലം എനിക്കായ് മാറ്റി വെച്ച പുന്നാരമുത്താണു നീ
സ്വപ്നങ്ങളെല്ലാം കോർത്തെടുത്ത മാലാഖയാണു നീ
കസവിന്റെ തട്ടം തീർത്തു
മഹറിന്റെ മാല കോർത്തു
നീ എന്റെ മാത്രമാകാൻ
ഇനിയെന്തു വേണം കരളേ

മോഹം വിതുമ്പും സ്നേഹതാളം
നൽകുന്ന പെണ്ണാണു നീ
സ്നേഹങ്ങളെല്ലാം തന്നിടുന്ന പുന്നാര നിധിയാണു നീ
റംസാൻ നിലാവു പോലെ
വിണ്ണിൽ വിരിഞ്ഞ പൂവേ
നീയെന്റെ സ്വന്തമാ‍കാൻ ഞാനെന്തു വേണം പറയൂ