ജീവനും ആത്മാവും പ്രണയിക്കുക ആയിരുന്നൂ അവളെ. .
അവളുടെ ജനനം മുതല് തുടങിയ പ്രണയം .
ഒരു മനസ്സും ഒരുമെയ്യും ആണെങ്കിലും , വാശിയുള്ള പ്രണയം ആയിരുന്നൂ അത് .
അവളാവട്ടെ അവരെ രണ്ടു പേരെയും ഒരുപൊലെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നൂ .
ഒരു പരിശുദ്ധ പ്രണയം .
സഞ്ചാര പ്രീയനായ ആത്മാവു പലപ്പൊഴും കറങ്ങാന് പൊകും
കരയിലും കടലിലും ആകാശത്തിലും പാറി നടന്നുള്ള യാത്ര…
പാവം ജീവന് അവന് അവളെ വിട്ടു എങും പോവില്ലാ ....
അവളെ തനിക്കു നഷ്ട്ടപെട്ടാലോ , അവന് ഭയന്നൂ ..
ആതാമാവ് ,താന് കണ്ട സുന്ദരമയ കാഴ്ചകള് അവളോട് പറഞ്ഞപ്പോള് അവളിലുണ്ടായ
ശീല്കാര ശബ്ബ്ദങള് ജീവനെ തെല്ലൊന്നുമല്ല വേദനിപിച്ചത് .
അവനും പാറി നടക്കാന് മോഹമുണ്ടായിരുന്നല്ലോ ?
ഇനിയൊരിക്കല് തനിക്കും പറക്കാവുന്ന പ്രതീക്ഷയോടെ അവനും കാത്തിരുന്നൂ .
ആ ഒരു ദിവസത്തിനു വേണ്ടി !
അന്നൊരു വെള്ളിയഴ്ച ആയിരുന്നൂ..
ആദ്യമായി ആത്മവു ജീവനെ പറക്കാന് കൂടെ വിളിചൂ…
അവര് കൈ കോര്ത്ത് പിടിച്ചൂ .
ജീവന് തന്റെ പ്രിയ സഖിയെ മറന്നുവോ ആവൊ?
രണ്ടു പേരും ആകാശത്തിലെക്കു പറന്നു ഉയര്ന്നു ..
കരയും എഴുകടലും, എഴു ആകശവും കടന്നു ഒരു സുന്ദരമായ യാത്ര ..
പാറിനടകുന്ന പറവകളും ‘
പതഞ്ഞു ഒഴുകുന്ന അരുവികളും ..
പൂകളും ..കായ്കളും
മനോഹര ശബ്ദ്ദ വീചികളും ,
ജീവനെ ഒരു സ്വപ്നലോകത്തേക്ക് കൊണ്ട് പോയോ ?
അവനു ആദ്യമായി ഒരു നഷ്ട്ടബൊധം തോന്നി
ഈ സുന്ദര ലൊകത്തെ ആണല്ലൊ.! താന് !
മതിമറന്ന ഈ വേളയില് തന്റെ -
കൂട്ടു കാരിയെ എന്തെ അവന് ഓര്ത്തില്ലാ ?.
ആത്മാവു വിളിച്ചപ്പോള് ജീവന് തന്റെ സ്വപ്നലോകത്ത് നിന്നും ഉണര്ന്നൂ .
വരാന് മനസിലെങ്കിലും അവളെ ഓര്ത്തപ്പോള് !
അവര് വീണ്ടു ഭൂമിയിലെക്കു യാത്രയായി
ഒത്തിരി ഒത്തിരി സ്വപ്നങളുമായി അവളുടെ അരികിലേക്ക് ...
അകലെ താഴെ തന്റെ കൂട്ടുകാരിയുദെ ഉദ്യാനത്തിലെ ആള് കൂട്ടം
അവരെ അമ്പരപ്പിച്ചോ ?
അപ്പോള് ആരൊ അടക്കം പറഞ്ഞൂ ..
അവള് പോയി ഇന്നു രാവിലെ ..
ആതമാവും ജീവനും പരസ്പരം നോക്കി
ആ കണ്ണുകള് നിറഞ്ഞിരുന്നോ ?
ആത്മാവു പുലമ്പി ജീവനോട്
നീ അവളെ കൊന്നു ...
ജീവന് സഹിക്കന് കഴിഞ്ഞില്ലാ ..
അവളില്ലാത്ത ഈ ലൊകത്ത് ഞാന് എന്തിനു ?
അവനും യാത്രയായി ..
ലക്ഷ്യം അറിയാതെ -
അവളെ തേടി മറ്റ് എതൊ ഒരു ലോകത്തേക്ക് .
പാവം ആത്മാവ് തനിച്ചായി .
അവന് അങ്ങനെ പോകാന് ആവില്ലല്ലൊ ?
കര്മ്മങ്ങള് ബാക്കി കിടക്കുകയല്ലേ ?
ശേഷം അവനും പൊകും
മറ്റൊരു ലോകത്തേക്ക് ...
അറിയില്ല ..എങ്ങോട്ടാണ് ഈ തനിച്ചുള്ള യാത്ര
അവളുടെ ജനനം മുതല് തുടങിയ പ്രണയം .
ഒരു മനസ്സും ഒരുമെയ്യും ആണെങ്കിലും , വാശിയുള്ള പ്രണയം ആയിരുന്നൂ അത് .
അവളാവട്ടെ അവരെ രണ്ടു പേരെയും ഒരുപൊലെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നൂ .
ഒരു പരിശുദ്ധ പ്രണയം .
സഞ്ചാര പ്രീയനായ ആത്മാവു പലപ്പൊഴും കറങ്ങാന് പൊകും
കരയിലും കടലിലും ആകാശത്തിലും പാറി നടന്നുള്ള യാത്ര…
പാവം ജീവന് അവന് അവളെ വിട്ടു എങും പോവില്ലാ ....
അവളെ തനിക്കു നഷ്ട്ടപെട്ടാലോ , അവന് ഭയന്നൂ ..
ആതാമാവ് ,താന് കണ്ട സുന്ദരമയ കാഴ്ചകള് അവളോട് പറഞ്ഞപ്പോള് അവളിലുണ്ടായ
ശീല്കാര ശബ്ബ്ദങള് ജീവനെ തെല്ലൊന്നുമല്ല വേദനിപിച്ചത് .
അവനും പാറി നടക്കാന് മോഹമുണ്ടായിരുന്നല്ലോ ?
ഇനിയൊരിക്കല് തനിക്കും പറക്കാവുന്ന പ്രതീക്ഷയോടെ അവനും കാത്തിരുന്നൂ .
ആ ഒരു ദിവസത്തിനു വേണ്ടി !
അന്നൊരു വെള്ളിയഴ്ച ആയിരുന്നൂ..
ആദ്യമായി ആത്മവു ജീവനെ പറക്കാന് കൂടെ വിളിചൂ…
അവര് കൈ കോര്ത്ത് പിടിച്ചൂ .
ജീവന് തന്റെ പ്രിയ സഖിയെ മറന്നുവോ ആവൊ?
രണ്ടു പേരും ആകാശത്തിലെക്കു പറന്നു ഉയര്ന്നു ..
കരയും എഴുകടലും, എഴു ആകശവും കടന്നു ഒരു സുന്ദരമായ യാത്ര ..
പാറിനടകുന്ന പറവകളും ‘
പതഞ്ഞു ഒഴുകുന്ന അരുവികളും ..
പൂകളും ..കായ്കളും
മനോഹര ശബ്ദ്ദ വീചികളും ,
ജീവനെ ഒരു സ്വപ്നലോകത്തേക്ക് കൊണ്ട് പോയോ ?
അവനു ആദ്യമായി ഒരു നഷ്ട്ടബൊധം തോന്നി
ഈ സുന്ദര ലൊകത്തെ ആണല്ലൊ.! താന് !
മതിമറന്ന ഈ വേളയില് തന്റെ -
കൂട്ടു കാരിയെ എന്തെ അവന് ഓര്ത്തില്ലാ ?.
ആത്മാവു വിളിച്ചപ്പോള് ജീവന് തന്റെ സ്വപ്നലോകത്ത് നിന്നും ഉണര്ന്നൂ .
വരാന് മനസിലെങ്കിലും അവളെ ഓര്ത്തപ്പോള് !
അവര് വീണ്ടു ഭൂമിയിലെക്കു യാത്രയായി
ഒത്തിരി ഒത്തിരി സ്വപ്നങളുമായി അവളുടെ അരികിലേക്ക് ...
അകലെ താഴെ തന്റെ കൂട്ടുകാരിയുദെ ഉദ്യാനത്തിലെ ആള് കൂട്ടം
അവരെ അമ്പരപ്പിച്ചോ ?
അപ്പോള് ആരൊ അടക്കം പറഞ്ഞൂ ..
അവള് പോയി ഇന്നു രാവിലെ ..
ആതമാവും ജീവനും പരസ്പരം നോക്കി
ആ കണ്ണുകള് നിറഞ്ഞിരുന്നോ ?
ആത്മാവു പുലമ്പി ജീവനോട്
നീ അവളെ കൊന്നു ...
ജീവന് സഹിക്കന് കഴിഞ്ഞില്ലാ ..
അവളില്ലാത്ത ഈ ലൊകത്ത് ഞാന് എന്തിനു ?
അവനും യാത്രയായി ..
ലക്ഷ്യം അറിയാതെ -
അവളെ തേടി മറ്റ് എതൊ ഒരു ലോകത്തേക്ക് .
പാവം ആത്മാവ് തനിച്ചായി .
അവന് അങ്ങനെ പോകാന് ആവില്ലല്ലൊ ?
കര്മ്മങ്ങള് ബാക്കി കിടക്കുകയല്ലേ ?
ശേഷം അവനും പൊകും
മറ്റൊരു ലോകത്തേക്ക് ...
അറിയില്ല ..എങ്ങോട്ടാണ് ഈ തനിച്ചുള്ള യാത്ര
